Frédérik Ruys

(Foto: Truus van Gog)

Frédérik Ruys (Foto: Truus van Gog)

Track record: o.a. Misdaadmeter (Algemeen Dagblad), de Kredietcrisis (Het Financieele Dagblad), Nederland van Boven (VPRO), won de Infographics Jaarprijs 2012 (met Nederland van Boven) en 2010, Malofiej, European Design Award. Mede-oprichter Infographics Congres, samensteller boek ‘Infographics in Nederland’

Frédérik Ruys noemt zichzelf information designer, en houdt zich als datajournalist bezig met het orderen van informatie en het op een toegankelijke manier visualiseren daarvan. Hij werkte als datajournalist mee aan de crossmediale productie Nederland van Boven van de VPRO, die in 2011 op tv en internet werd gepresenteerd. Na de Utrechtse School voor Journalistiek (Redactionele Vormgeving) werkte Ruys onder andere voor het Algemeen Dagblad en Het Financieele Dagblad. Voor het FD maakte hij datavisualisaties over de financiële crisis, één daarvan, ‘Hoe de kredietcrisis de beurs besmette’, werd bekroond met de Infographics Jaarprijs. Na twee jaar vertrok Ruys bij het FD om zich volledig te richten op zijn bedrijf Vizualism en het verzorgen van trainingen en workshops in binnen- en buitenland.

Data lospraten “Er zijn een heleboel organisaties en bedrijven die niet goed beseffen wat ze allemaal met hun datasets kunnen doen. Dat is omdat ze die data voor eigen gebruik hebben, zonder dat ze hebben bedacht dat je daar ook heel andere informatie uit kunt halen. Dat is onwetendheid, maar ze zien er ook niet een prioriteit in. Als je met dat soort bedrijven gaat praten, kun je dat als argument gebruiken. Partijen zeggen later altijd: wat je hebt gemaakt ziet er ontzettend leuk uit en dat is met ónze data. Denk aan de animatie van de politievoertuigen in Nederland van Boven: de meldkamer weet precies waar die voertuigen zich bevinden, de dataset is gebouwd op wat ze willen weten. Dat je daar vervolgens ook andere analyses op kunt toepassen, daar wordt het niet voor gebruikt. Je moet ook weten hoe je de data bewerkt om die andere analyses erop toe te passen. Die nieuwsgierigheid naar de eigen data is voor veel partijen reden geweest om deel te nemen aan een project.”

Open data “Ik ben absoluut voor open data, maar ben nog veel meer voor toegankelijke data. Het heeft volgens mij niet zo gek veel zin als alles open is, want dat betekent dat er misschien overal weliswaar leuke data zit, maar dat je vervolgens niet weet wat het is, hoe het geaggregeerd is. Ik heb genoeg datasets in mijn schoot geworpen gekregen, maar alsjeblieft: kan iemand mij uitleggen wat het is? En dan geven instanties niet thuis, want dat is te moeilijk, of degene die erover gaat is er niet. Tegelijkertijd realiseer ik me ook wel dat er in sommige datasets bepaalde gevoeligheden kunnen zitten. Die animatie over de politievoertuigen in Den Haag: daarvan realiseerde ik me ook wel dat daar bepaalde veiligheidsaspecten aan kleven, zoals de woonobjecten van beveiligde politici. Dat soort informatie kun je niet delen. Als journalist moet je redelijk zijn en niet alleen data delen om het delen. Het moet wel een meerwaarde hebben.”

Goede visualisatie “Een goeie visualisatie ziet er simpel uit. Als er iemand bij je scherm komt staan en je denkt te complimenteren met ‘Zo, dat ziet er ingewikkeld uit’, dan weet je dat je gefaald hebt. Ik probeer bij alles wat ik maak het juist niet ingewikkeld te maken. Sommige opdrachtgevers zijn dan best teleurgesteld, die denken: ben je daar nou zo lang mee bezig geweest?”

 

Ruys over datajournalistiek (Skype interview):

Over Nederland van Boven

Als er iemand bij je scherm komt staan en je denkt te complimenteren met ‘Zo, dat ziet er ingewikkeld uit’, dan weet je dat je gefaald hebt.

Ruys werkt voor de VPRO aan een tweede serie Nederland van Boven

Laat wat van je horen

*