Geoff McGhee

Geoff McGhee

Track record: Online en videojournalist voor oa The New York Times, ABCNews.com en Le Monde Interactif. Deed onderzoek naar datavisualisatie en maakte daar onder andere de video-documentaire ‘Journalism in the age of data’ over

Geoff McGhee geldt als een autoriteit op het gebied van datavisualisatie and multimedia storytelling. Hij ontwikkelt visualisaties en infograhics bij The Bill Lane Center for the American West van de Stanford University. Van 2009 tot 2010 onderzocht hij journalistieke datavisualisaties in het kader van een Knight Journalism Fellowship aan de Stanford University. Daarvoor werkte hij onder andere voor Le Monde Interactif als multimedia-redacteur, tussen 2000 en 2008 bij The New York Times en van 1999 tot 2000 bij ABCNews.com. In 1999 behaalde hij zijn master journalistiek aan de Columbia Journalism School van de Columbia Universiteit.

“Ik pleit ervoor om datavisualisaties betere metadata mee te geven voor het delen via sociale media. Visualisaties hadden het moeilijk op grote nieuwswebsites waarvan redacteuren eigenlijk geen idee hadden waar ze ze kwijt moesten. Maar dankzij sociale media worden die bijzondere visualisaties gedeeld, zodat mensen ze eindelijk kunnen vinden. Probleem is alleen wel dat die graphics vaak ontdaan zijn van context: je weet niet wie ze heeft gemaakt, waarom, waar de data vandaan komt, wat voor soort data het visualiseert. Is de inhoud grensverleggend nieuw en verdient eigenlijk de data zelf alle eer, in plaats van de visualisatie? Soms zie je een visualisatie van iets wat we op zich wel wisten, maar nog nooit zo in beeld gebracht hebben gezien. Zo’n visualisatie opent je ogen. Of je hebt een visualisatie die je op een andere manier, met een nieuw perspectief, naar al bekende informatie laat kijken. Neem de plattegrond van het Londense metrostelsel. Je ziet nu allerlei voorbeelden van andere gegevens die op zo’n manier worden gevisualiseerd.

“De opvatting dat het beeld aantrekkelijk moet zijn voor het oog, dat is datavisualisatie in een notedop. Het idee dat we geen genoegen nemen met traditionele staaf- en taartdiagrammen omdat ze lezers minder aanspreken, dat is een manier om er tegenaan te kijken. Ik zie het als een continuüm. Hoe belangrijker de data zelf is, hoe minder belangrijk de visualisatie is. Hoe obligater of algemeen bekend de gegevens zijn, hoe meer de visualisatie telt. Zoals je door een nieuwe bril naar iets bekends kijkt en daardoor een ander perspectief krijgt. Sommige visualisaties zijn daar erg in geslaagd en die worden vaak ook bejubeld.”

“Op grote redacties zoals bij The New York Times is er veel minder het klassieke beeld van een verslaggever die alleen verhalen schrijft. Het idee dat datavisualisaties het domein zouden zijn van vormgevers of de graphics-afdeling op een redactie, is problematisch. Bij de papieren uitgave valt dat wel mee, omdat de layout van de krantenpagina en de vormgeving van de informatie zo sterk in elkaars verlengde liggen. Maar voor websites en interactieve graphics ligt dat anders. Daarbij ben je op zo’n intieme manier bezig met de verwerking van de data, dat je daarvoor die data moet kunnen doorgronden. Ik denk dat je zeker bij online media vaker de functietitel ‘datajournalist’ zult tegenkomen. Iemand die computertechnieken gebruikt voor het maken van analyses en onderzoeksprojecten, iets wat voorheen computer assisted reporter heette. Nu zal dat iemand zijn, een database wrangler, iemand die bekend is met het in beeld brengen van gegevens, en die bijvoorbeeld ook sjablonen bedenkt die worden gebruikt voor het visualiseren van data.”

Interviews van VVOJ Medialab via Skype

Hoe belangrijker de data zelf is, hoe minder belangrijk de visualisatie is. Hoe obligater de gegevens zijn, hoe meer de visualisatie telt. Zoals je door een nieuwe bril naar iets bekends kijkt en daardoor een ander perspectief krijgt."


Laat wat van je horen

*