Marije Rooze

Trackrecord: Marije Rooze (1986) is geen journalist, maar houdt zich bezig met multimedia design. Ze kwam in aanraking met datajournalistiek via haar studie communicatie en multimedia design aan de Avans Hogeschool in Breda.

DOOR RACHEL LEVY

‘Maar na een paar jaar handwerk – het maken van flitsende ontwerpen en interactieve designs, wilde ik mij graag verdiepen in de theoretische kant van de zaak.' Daarom begon ze in 2010 met haar Masteropleiding Nieuwe Media aan de Universiteit van Amsterdam. Momenteel zit ze in de laatste fase van haar studie. Naast haar opleiding werkt ze al freelance ontwerper. Zo rolde ze langzaam in de datajournalistiek.

“Bij mijn Masteropleiding ging ik mij bezighouden met de theorie: wat het betekent om een probleem op deze of juist die andere manier weer te geven, te visualiseren.”

“Als je data omzet in beeld – zichtbaar maakt in een animatie, een grafiek, of een tabel – moet je altijd je probleem vereenvoudigen. Dat is heel moeilijk, en vooral van mij. Ik ben iemand die graag veel gegevens verzamelt en verwerkt. Maar de kunst is om je probleemstelling zo smal mogelijk te houden, en ook niet te veel gegevens te willen omzetten in een beeld. Want dat werkt niet. Je moet een probleem dus simplificeren – maar wel in je achterhoofd houden dat ook dat weer implicaties heeft.”

Het project waarop Marije Rooze afstudeert, is een analyse van de stand van de datajournalistiek van The Guardian en The New York Times.

‘Dat zijn twee pioniers als het gaat om datajournalistiek. Zij hebben vele mooie projecten gemaakt. Wat ik nu doe, is dat ik in kaart breng wat voor soort projecten zij hebben gemaakt. Wat zijn de thema’s die zij kozen? Wat voor visualisatie hebben ze gekozen? Een tabel? Een grafiek? Een animatie?’

Haar materiaal vond ze ‘simpelweg door op internet de twee dagbladen door te spitten. Ik heb eigenlijk meer materiaal verzameld dan ik nodig had voor mijn project.’

Vervolgens heeft ze een Excel tabel gemaakt waarin ze allerlei kenmerken van de projecten aangaf: welk thema, welke gegevens werden verzameld, op welke manier de cijfers werden gevisualiseerd, en in welk jaar de productie werd gepubliceerd.

“Door mijn design-achtergrond kon ik vervolgens zelf een programmaatje schrijven waarmee ik nu bijvoorbeeld in beeld kan brengen welke projecten er bij The Guardian plaatsvonden in een bepaalde periode. Maar ik kan ook opdracht geven om alle projecten te selecteren die iets te maken hebben met demografie.”

Marije Rooze zou niet iedereen aanraden om zelf een programma te schrijven waarmee je data in beeld kunt brengen. ‘Er zijn ook hele goede open source programma’s op het internet die je kunt gebruiken. Denk aan Tableau, ManyEyes en Google Fusion Charts. Je importeert dan je eigen gegevens in zo’n programma en kiest je visualisatie. Het programma genereert die gegevens dan automatisch. Het nadeel van template design, zoals het heet, is dat dit soort standaardontwerpen niet geschikt zijn voor elk type dataset. En als je toch zo’n template gebruikt, kun je die maar moeilijk aanpassen.’

 

Als je data omzet in beeld – zichtbaar maakt in een animatie, een grafiek, of een tabel – moet je altijd je probleem vereenvoudigen."

Meer over Marije Rooze in Handboek Datajournalistiek

Laat wat van je horen

*